Martin en Hanneke Klein ervoeren in Rankweil eenheid over grenzen heen

Martin en Hanneke Klein-den Hertog schreven voor het Oostenrijk Bulletin van oktober over hun bezoek aan Rankweil.

‘Achtung, Pfarrer’, staat op de pet van ds. Reinhard Mayer wanneer hij ons op zaterdag 1 augustus jl. ophaalt voor een ontmoeting met de kerkenraad van de ERKWB van Rankweil. Hij is met de motor, en in de auto rijden we achter Reinhard aan naar het huis van ouderling Gerold en zijn vrouw Anette. In de houten veranda, met op de achtergrond het geroep van grijze roodstaartpapegaai Johnny, hebben we een fijne ontmoeting met Reinhard, Herbert en Gerold.

Reinhard vertelt over het wel en wee in de gemeente, wij kunnen onze vragen kwijt. In de gemeente zijn er altijd ups en downs, zegt Reinhard. Een grote zegen is dat zondag een Afghaanse man belijdenis doet. Er zijn ook verdrietige ontwikkelingen, zoals iemand die de gemeente heeft verlaten.

Als we vragen om gebedspunten, begint Reinhard met een aantal dankpunten: De gemeente groeit en de samenwerking met de SSRO is goed. Gebedspunten zijn er voor de opvolging, niet alleen in Rankweil, maar ook in Neuhofen en in Graz. Ook gebed voor de mensen buiten de kerk is hard nodig, vertelt Reinhard: welvaart is vaak een vijand van het geloof, ervaren hij en gemeenteleden die het Evangelie proberen te delen. Mensen hebben het geloof niet nodig als alles hen voor de wind gaat.

’s Avonds nodigt Gerold ons uit om bij hem te blijven eten en ook de gastpredikant van zondag, ds. Paul Waterval en zijn vrouw zijn erbij.

We zijn op een zondag nog nooit zó dicht bij de kerk wakker geworden: we hebben een kamer geboekt in hotel Firmament, waar sinds een aantal maanden ook de gemeente van Rankweil samenkomt. Er zijn veel Nederlandse bezoekers, we komen zelfs gemeenteleden tegen uit onze eigen kerk! Reinhard is erg dankbaar dat hij dit jaar een groot gezin wel kan ontvangen, dat hij vorig jaar nog moest afwijzen vanwege ruimtegebrek.

Ds. Waterval preekt uit Prediker 1, we vieren samen het Heilig Avondmaal en de Afghaanse Matin wordt opgenomen in de gemeente. Na de dienst lunchen we met de gemeente gezamenlijk, aan één lange tafel. We nemen afscheid, dankbaar dat we dit weekend eenheid over landsgrenzen heen hebben ervaren.